“You All Say ‘Never Again’, Make It So”, Urges Rabbi Menachem Margolin

November 20, 2019

AHEAD OF MUNICH AUCTION TOMORROW, EUROPEAN JEWISH CHIEF CALLS ON GERMAN POLITICAL LEADERS TO BAN SALE OF NAZI MEMORABILIA
AND PUT BUYERS ON WATCH LIST
“You all say ‘Never Again’, make it so”, urges Rabbi Menachem Margolin .
At 10am today morning (CET) a major Munich based auction house Hermann Historica is conducting an online sale of personal items such as cutlery sets, jewellery and signed letters and photographs belonging to the leadership of the Nazi Party – Himmler, Goring and Hitler himself among them.
European Jewish Association (EJA) Chairman Rabbi Menachem has written to the leadership of all of Germany’s mainstream political parties to put in place legislation that will ban the public sale of such items and - in the meantime - compel sellers to divulge the names of buyers so that they can be kept on government watch lists in the interests of public safety.
In his letter to all the political leaders, the EJA Chief suggested that the authorities would want to know who was buying the personal items of Osama Bin Laden, Anders Breivik or Stephan Ernst for public safety reasons, and those glorifying, sentimentalising or adulating the Nazis are every bit as dangerous.
Rabbi Margolin wrote,
“Almost every week we at the European Jewish Association are having to respond to attacks on community buildings and more worryingly still, physical or verbal attacks on Jews themselves. Alarmingly, it is Germany that leads Europe in the sheer volume of reported anti-Semitic incidents.
“Selling such items should be no different to selling the personal items belonging to Osama Bin Laden, or Anders Breivik. The argument of historical interest is pure semantics. As political representatives concerned with the wellbeing and safety of your citizens, we cannot help wonder if you would not want to know who was buying Bin Laden’s fruit bowl or Stephan Ernst’s photographs and why they would even want them.
“In waiting for a ban to be put in place, we urge the German authorities to compel auction houses to divulge the names of those who are buying such material, in order to know whose hands they have fallen into. The names should then be put on a government ‘watch’ list, for public safety.
“Six Million Jewish lives were lost during the Nazi regime. Today an increasing number of Jewish lives are being lost and more are threatened because of the “oldest hatred”.
“Politicians are wont to say ‘never again’. We urge you to make it so.”

Additional Articles

Joodse studenten/docenten in academisch Nederland (vogel)vrij?!

Onze columnist Bas Belder had een gesprek met Ethan Gabriel Bergman van de Universiteit Maastricht over het Nederlandse academische klimaat voor Joodse studenten en docenten. "Als je je baan wilt behouden, zeg dan niet dat je Joods bent en Israël steunt.” Het dringende advies van een universitaire docent aan zijn Joodse collega.

 

Aan welke manifestaties van Jodenhaat én Israëlhaat stond/staat u bloot als student aan de Universiteit van Maastricht?

 

Bergman: Of we dat nu willen of niet, wij worden als Joodse studenten altijd aan Israël gekoppeld. De Joodse studentengemeenschap walgt van het faciliteren van puur eenzijdige anti-Israël evenementen binnen de universiteit. Dat gebeurde bijvoorbeeld bij de rechtenfaculteit in Maastricht tijdens een sessie over “Palestijnse vrouwen in de strijd voor vrijheid – Toen en Nu”. De discussie draaide louter om de ontkenning van Israëls bestaansrecht.

 

In plaats van ons te verliezen in zulke kansloze debatten, geven wij als Joodse studenten nu prioriteit aan eigen manifestaties in plaats van ons steeds opnieuw tegen haatcampagnes te moeten keren.

 

Met de groeiende desinformatie over Israël voelen Joodse studenten zich op de campus alleen maar onveiliger. Welke uitbarstingen van emoties ook loskomen jegens Israël, Europese Joden worden daar steevast het slachtoffer van als medeschuldigen. Zie de toename van het antisemitisme in Europa in mei tijdens de terreuraanvallen van Hamas op de Joodse staat.

 

Op onze universiteit opereert Free Palestine Maastricht onder de noemer dat de organisatie voor “vrijheid van meningsuiting” staat. De universiteit gaat hiermee akkoord. Deze beweging is evenwel evident antisemitisch door de demonisering en delegitimering van Israël en het hanteren van dubbele standaarden jegens de Joodse staat. Free Palestine Maastricht verkoopt haar antisemitisme onder de noemer van “vrijheid van spreken over Palestina”, een ‘recht’ dat “zionisten” wensen in te perken.

 

Een poging van onze zijde om als Joodse studenten in gesprek te komen met Free Palestine Maastricht mislukte. Wij werden gebrandmerkt als “zionisten die de Joden niet vertegenwoordigen”.

 

Als Joodse studenten willen deelnemen aan een solidariteitsbijeenkomst met het zwaar vervolgde moslimvolk van de Oeigoeren in China, vangen zij bot. Een Davidsster naast de Oeigoerse maansikkel op een banier kan absoluut niet volgens een zeer activistische hoogleraar. Die davidsster staat volgens de professor “symbool voor genocidale intenties”, daarmee trek je zijns inziens “geen linkse mensen en moslims bij de protesten aan”.

 

Nog nare persoonlijke ervaringen qua antisemitische uitingen?

 

Bergman: Het heeft niet rechtstreeks betrekking op de universiteit, maar de deur van mijn appartement moest het tijdens carnaval 2021 ontgelden. De mezoeza was op de grond gesmeten en er was een swastika in de deur gekerfd. Interessant genoeg verenigde dit incident de Joodse studentengemeenschap voor een poosje, totdat we opnieuw onze maskers moesten opzetten tijdens het weer oplaaien van het conflict tussen Israël en Hamas. Twee weken lang werden wij als Joodse studenten bedreigd door medestudenten. Uiteindelijk deed een Joodse studente haar beklag bij de decaan. “Ze had er om gevraagd”, kreeg ze eventjes te horen. Gedemoraliseerd is deze studente omwille van haar persoonlijke veiligheid gestopt in Maastricht. Weer andere Joodse studenten werden gestalkt. Ik kreeg zelf maandenlang anonieme dreigtelefoontjes.

 

Met dit alles in het achterhoofd, wil ik samen met andere Joodse studenten werken aan een betere toekomst. Wij willen die verschrikkelijke periode achter ons laten waarin onze eigen hoogleraren brieven ondertekenden die opriepen tot een academische en economische boycot van Israël in Nederland. Dat zelfs de meesten van mijn professoren daaraan meededen, heeft de Joodse gemeenschap ernstig geschokt. Ook het feit dat een groot aantal hoogleraren een BDS-brief ondertekenden, vervreemde hen van Joodse studenten.

 

Tot vorig jaar ontbrak de Internationale Gedenkdag van de Holocaust op de universitaire kalender van Maastricht. Die was vervangen door “Chocolate Cake Day”. Bovendien vormden officiële Joodse feestdagen tot op dit jaar geen geldige reden om uitstel van een deadline of een examen te verlenen.

 

Hoeveel van uw medestudenten in Maastricht zijn eigenlijk Joods?

 

Bergman: Ik schat dat er rond de 150-175 Joodse studenten bij de Universiteit van Maastricht zijn ingeschreven. Hun precieze aantal is momenteel moeilijk te bepalen. Van slechts zo’n 75 weten we het precies. De redenen voor deze situatie zijn velerlei: zij voelen zich niet op hun gemak om als Joods naar buiten te treden; ze zijn niet op de hoogte van de huidige Joodse studentengemeenschap of hebben (nog) geen Joodse medestudent getroffen, die hen kan introduceren.

 

Maar zodra Joden zich op de universiteit werkelijk comfortabel gaan voelen, zullen we zeker een sterke groei zien. Samen met de universiteit streven we naar zo’n werkelijk inclusieve, veilige situatie.

 

Kijken we naar heel Nederland: hoeveel Joodse studenten en docenten telt de academische wereld? En zijn zij ook op enigerlei wijze verenigd tegen manifestaties van Jodenhaat?

 

Bergman: Wij zijn niet verenigd. Een schatting is daarom vrij lastig. Daarbij komt dat tal van Joodse studenten het niet comfortabel achten voor hun identiteit uit te komen. Uit angst voor stigmatisering.

 

De documentatie van antisemitische voorvallen is eveneens lacuneus. Joodse studenten staan sowieso bijzonder sceptisch tegenover het nut van het melden van individuele incidenten. Wat verandert dat? Daarom worden heel wat uitingen van Jodenhaat eenvoudigweg niet geregistreerd.

 

Van de Universiteit van Maastricht weet ik dat er zo’n half dozijn Joodse en Israëlische professoren en stafleden werken. Stafleden vertelden mij dat de naam van Israël niet mag worden genoemd in bepaalde discussies en publicaties. Een collega van een Joods staflid gaf hem eens te kennen: “Als je je baan wilt houden, zeg dan niet dat je Joods bent en Israël steunt.”

 

Deze stafleden en professoren zwegen praktisch tijdens het conflict in mei tussen Israël en Hamas. Opstaan tegen de heersende grove desinformatie zou hun veiligheid in gevaar brengen, idem hun baan. Het punt is echter, dat zwijgen Joodse docenten en studenten niet helpt. Want als het zogenoemde Israëlische antisemitisme weer eens piekt, zij evengoed lijden als degenen die wel de moed hadden hun mond open te doen.

 

U bent ook actief bij de Europees Joodse Associatie (EJA). In welke mate beïnvloedt ‘de factor-Israël’ de activiteiten van de Joodse gemeenschappen in Europa?

 

Bergman: Zij krijgen te horen dat universiteiten en studentenorganisaties alleen met hen willen samenwerken als Joodse studenten zich evenzeer tegen Israël keren en geen enkele link leggen met Israël tijdens gemeenschappelijke evenementen. In de praktijk komt dit erop neer dat Joden de uitgangspunten van de BDS dienen te steunen om geaccepteerd te worden. Het aan Israël gerelateerd antisemitisme is trouwens in extreme mate present in Nederland bij de politieke en sociale faculteiten, met de professoren in de rol van medeplichtigen.

 

Het gebrek aan interactie met Joden en Israëli’s vergiftigt onze academische wereld onder de noemer van “sociale gerechtigheid”. Hoe meer anti-Israëlische, antisemitische retoriek, des te minder zullen Joden zichzelf als zodanig kenbaar maken en zich assimileren omwille van eigen toekomstig welzijn en carrière.

 

Bij welke initiatieven ben u rechtstreeks betrokken om Jodenhaat tegen te gaan op academisch terrein alsook om de Joodse presentie op te bouwen?

 

Bergman: Eerst even een persoonlijke noot: als ik bij een ontmoeting merk dat ik de eerste Jood ben die mijn gesprekspartner ooit is tegengekomen, stimuleer ik deze persoon mij te vragen wat hij of zij ook maar wil. Voor de grap noem ik dat “Jewsplaining”. Win ik zo vrienden, dan blijken zij de sterkste bondgenoten van Joden en Israël te zijn die ik ken. Dat gaat niet zonder slag of stoot. In veel gevallen verliezen Joodse studenten hun niet-Joodse vrienden om politieke redenen, denk aan de BDS-beweging, zo weet ik uit mijn contacten in Maastricht.

 

Het is echter de verantwoordelijkheid van alle Joodse studenten open te zijn over hun identiteit, pas dan dient zich het perspectief van niet-Joodse medestanders aan.

 

Binnen de EJA breng ik Joodse studenten uit heel Europa samen tijdens “Bootcamps”. Gezamenlijk brainstormen we dan drie dagen lang hoe onwetendheid over Joodse cultuur en leefwijze het hoofd te bieden, idem de rondwarende Jodenhaat op Europese campussen. Wij preciseren dan tegelijk onze praktische aanpak, evenzo hoe het best Israël te representeren.

 

Via de zogenoemde “Diplomatic Council” binnen de EJA trainen we een netwerk van toegewijde studenten per land in omgaan met de media, debatteren, in het openbaar spreken en educatie. In het vertegenwoordigen van Joden en Israël in Europa spelen we schaak, geen dammen.

 

Ook werken we samen met parlementariërs en andere politici, zoals ministers van onderwijs, om academische instellingen te motiveren zich pro-actief op te stellen, dat wil zeggen inclusief tegenover Joodse en Israëlische studenten. Tegenwoordig ben ik daartoe ook actief binnen de organisatie StandWithUs Nederland.

 

De EJA buigt zich nu over de vraag welke informatie moeten wij gaan geven aan de staf en decanen van universiteiten. Conform wat opperrabbijn Jacobs niet moe wordt te herhalen: “Educatie, educatie, educatie!” Dat is de enige manier waarmee wij als Joodse studenten kunnen gedijen op de universiteiten.

 

The Labour party approves a draft action plan against antisemitism to be submitted to the government’s anti-racist body

The Labour party’s ruling national executive committee (NEC) has approved a draft action plan against antisemitism it is required to submit to the Equalities and Human Rights Commission (EHRC), the government anti-racist body,  ahead of a deadline later this week, The Jewish Chronicle reported.
The plan comes in response to  recommendations  of the EHRC report into antisemitism in the party.
The Labour’s action plan comprises the 18 key recommendations of the EHRC report, including the setting up of an independent complaints process to handle  allegations of antisemitism, other forms of discrimination and bullying.
The party had receive a 10 December deadline to produce a draft action plan in response to the findings and recommendations of the report released by the government anti-racist and equality body.
A Labour spokesperson said: ”Labour’s national executive committee has given its approval to the draft action plan it is required to submit to the EHRC this week.
“It covers all the EHRC’s recommendations and is an important step towards Keir Starmer and Angela Rayner’s commitment to rebuilding trust and confidence with our Jewish members and the Jewish community.”
The action plan is believed to contain details on how  Labour intends to live up to Keir Starmer’s zero tolerance commitment to reports of antisemitism in the party in the future, how it will introduce training sessions on anti-Jewish racism to be conducted by the Jewish Labour Movement, and how it will effectively monitor improvements to ensure lasting change within the party.
Asked to comment the process in the Labour party by its new leader Keir Starmer, Gideon Falter, Chairman of the UK-based Campaign Against Antisemitism, who has been in the forefront of the battle to refer the party  to EHRC because it was not taking its complaints against former Labour leader Jeremy Corbyn seriously, said: ‘’‘’The point is that this is a man, Jeremy Corbyn, who put 47% of British Jews in fear of their future in this country.He surely cannot be allowed by his political party, which claims to be anti-racist, to go without answer for that. He must be held to account in a fair, independent disciplinary process.’’
Falter added during a webinar hosted by the European Jewish Association: ‘’If this is going to be polluted by Keir Starmer’s  political considerations about who has the power in Labour, then I don’t think the party has learned his lesson. The Labour party has to secure justice against anti-Semites.’’
Last month, Starmer decided not to readmit Corbyn in its parliamentary ranks despite the fact that a Labour disciplinary panel lifted the suspension of Corbyn’s party membership.

The Equality and Human Rights Commission investigation identified serious failings in leadership and an inadequate process of handling anti-Semitism complaints.
Its report said the party was responsible for three breaches of the Equality Act: political interference in anti-Semitism complaints, failure to provide adequate training to those handling anti-Semitism complaints and harassment.
Read More

Germany establishes an anti-Semitism commissioner

Responding to the decision (for the full article please go HERE) , The head of the Brussels-based European Jewish Association Rabbi Menachem Margolin said in a statement:

“With a worrying rise in anti-Semitism across the European Continent, we can only applaud the German government’s decision to appoint an anti-Semitism monitor. Germany is fully aware of what can happen when anti-Semitism is allowed to ferment and grow. Their decision is therefore timely as well as courageous. It is not an easy thing to acknowledge that the oldest hatred, that many believed to be a defunct ideology never dies but just remains dormant, waiting for populism and nationalism to feed it and breathe new life into it.

‘The EJA has been at forefront of raising awareness of this rising threat across Europe, and we are delighted that the principal drivers of Europe, the German government have taken this initiative. It now falls on other European states to follow this inspiring lead and set up a European wide network of monitors to eradicate the poison that is anti-Semitism directly at its source.”

BERLIN, GERMANY - JANUARY 18: Bundestag President Wolfgang Schaeuble speaks at a memorial ceremony for late former Bundestag President Philipp Jenninger in the Bundestag plenary hall on January 18, 2018 in Berlin, Germany. Jenninger served as Bundestag president from 1984 to 1988. (Photo by Sean Gallup/Getty Images)

 

Bristol University professor fired for antisemitic comments

A professor of sociology at the University of Bristol in England was fired after making controversial comments about Israel that many alleged were antisemitic.
In 2019, Professor David Miller, who teaches about "how power self-perpetuates through lobbying and propaganda," said in a lecture that the Zionist movement is one of five sources of Islamophobia, presenting a graphic associating Jewish charities with pro-Israel lobbying, The Guardian reported.
Miller has also stated that Israel is "the enemy of world peace" and that the Bristol Jewish Society, a campus Jewish organization, is an "Israel lobby group," according to The Guardian.
Read More:
https://www.jpost.com/diaspora/antisemitism/bristol-university-professor-fired-for-antisemitic-comments-680870
Additional Communities
United Kingdom
Ukraine
Schweiz
Switzerland
Spain
Slovakia
Serbia
Russia
Romania
Portugal
Poland