December 26, 2018

It should become a tradition to not only publish major antisemitic slurs at the end of each year. There is now also a possibility to publish successes in the fight against antisemitism.

In 2018, there were a variety of important actions against antisemitism. Summarizing the main ones at the end of the year provides some counterweight to the annual report of the worst antisemitic incidents — regularly increasing in pages — published now for a number of years by the Simon Wiesenthal Center.
One important development is the expanding acceptance of the definition of antisemitism of the International Holocaust Remembrance Alliance definition (IHRA). One cannot try to fight antisemitism effectively unless there is a common measure of what it entails. By now the IHRA antisemitism definition had been formally adopted for internal use by the United Kingdom, Israel, Austria, Scotland, Romania, Germany, Bulgaria, Lithuania and the formerly Yugoslav Republic of Macedonia. It has also been accepted by a wide array of others such as universities and towns including the cities of London and Berlin.
A second substantial development was successes in the fight against the BDS movement which aims to delegitimize the State of Israel. Legal measures play an important role in hampering BDS. In November 2018, Kentucky became the 26th American state to pass legislation to ban awarding state contracts to companies that endorse the BDS movement. The governors of all 50 US states have signed a declaration condemning the BDS movement as antithetical to American values. Chile has recently forbidden its municipalities to boycott Israel by aligning themselves with the BDS movement as a reason not to conduct business with Israel. Various municipalities in Spain have also tried to apply BDS to their practices. However, a number of courts have voided these measures, for instance, in Barcelona.
Yet another positive development is the appointment of antisemitism commissioners in Germany. This occurred at the national level but also in a variety of federal states. National commissioner Felix Klein has already addressed many aspects and incidents of antisemitism in Germany. He has, for instance, indicated that he intends to tackle the political distortion of reported statistics of antisemitic acts. Crimes against Jews by unknown perpetrators are registered as having been committed by extreme right-wingers, while attacks on Jews by Muslims are far more numerous than what is recorded. Among the state commissioners, Ludwig Spaenle of Bavaria has initiated a monitoring function that is slated to become operational next year.
The European Commission had already in 2015 appointed Katharina von Schnurbein as the coordinator for combating antisemitism. She has undertaken various initiatives, however has not been given anywhere near adequate resources to fulfill her task in exposing the massive antisemitism among the more than 500 million EU citizens.
A fourth important development is the increasing assurance of the security of synagogues and other Jewish institutions. Switzerland has been extremely negligent in this area. Finally this year, the first Swiss city, Basel, belatedly decided to join this process and assign police officers to guard the synagogue. This is an important precedent and challenge for other towns in the country.
A fifth important development is the publication of additional studies on antisemitism. In December, the Fundamental Rights Agency (FRA) released a report it claims is the largest study on antisemitism ever undertaken. It investigated twelve European Union countries and is titled: “Experiences and Perceptions of Antisemitism.” The study found that the most common antisemitic statement encountered by Jews in Europe is that Israelis behave like Nazis toward the Palestinians. Muslim antisemitism is mentioned as the dominant identified source of harassment of Jews in Europe. It is followed by left-wing antisemitism and right-wing antisemitism. It is a Europe-wide problem that due to poor follow up, most victims of antisemitic incidents do not complain to the authorities.
There are many other incidental or smaller issues of importance. One was a French manifesto against Muslim antisemitism that was signed by 250 Jewish and non-Jewish personalities. This document sums up the main elements of violence and incitement against Jews emanating from parts of this immigrant community. One can only hope next year others will follow in those footsteps and expose what a variety of European governments try to hide or whitewash. Fifteen years too late, French President Emmanuel Macron has formally accepted that the murder of Jewish disk jockey DJ Sebastien Sellam in 2003 by a Muslim neighbor was an antisemitic act.
The Council of the European Union (EU) approved the first declaration of its kind to fight antisemitism and strengthen the security of Jewish communities in Europe. Outgoing US Ambassador Nikki Haley castigated the UN saying, “We will not tolerate a situation that a world body of 198 countries can spend half their time attacking one country: Israel.”
British media such as The Daily Mail and The Daily Telegraph have exposed the substantial antisemitism in the British Labour Party, which is led by Jeremy Corbyn, a friend of genocidal terrorists, associate of Holocaust deniers, anti-Israel inciter and part-time antisemite.
There are many other meritorious acts against antisemitism by individuals. Alyssa Milano refused to speak at the Women’s March in the US after two of its leaders Tamika Mallory and Linda Sarsour refused to break ties with the leading US antisemite Louis Farrakhan. Another important development was the firing of extreme anti-Israel inciter Marc Lamont, by CNN.
It should become a tradition to not only publish major antisemitic slurs at the end of each year. There is now also a possibility to publish successes in the fight against antisemitism.
Dr. Manfred Gerstenfeld is the emeritus chairman of the Jerusalem Center for Public Affairs. He was given the Lifetime Achievement Award by the Journal for the Study of Antisemitism, and the International Leadership Award by the Simon Wiesenthal Center.
The article was published in The JPost

Additional Articles

Make Their Memory Shine' project

We at the European Jewish Association are proud to join the #MakeTheirMemoryShine project. Together with StandWithUs Nederlands
and other organisations across the continent, we commit ourselves to help clean the ‘Stolpersteine’ (Stumbling Stones) of Europe and honour the memory of Holocaust victims. This very important project has already started in several Dutch and Belgian cities, with several hundred stones now ensuring the memory of a victim will shine on. You can see a few examples in the images below. If you would like to participate and lead a group in your city, do not hesitate to contact us or the

Make Their Memory Shine #MTMS

page. Initiatives like these make us stronger and remind us of the reason we fight for the interest of Jewish communities every day.

Rabbis Decide to Unilateraly Sell Chometz of Europe’s Jews

At the request of European rabbis, Israel’s Chief Rabbi David Lau is adding a clause in the chametz sale contract that will be selling the chometz of all Jews in the diaspora, even if they didn’t do it themselves.
The Rabbinical Center of Europe (RCE) recently conducted a practical Halacha class as part of their virtual shiurim channel on the topic of Erev Pesach falling on Shabbos.
Chief Rabbi of Israel David Lau told the rabbis that “the Chief Rabbinate of Israel will include chametz of Jews in the Diaspora who are not aware of the chametz sale contract, as per the request of the European rabbis.”
Rabbi Lau praised the initiative of the Rabbinical Center to provide the translation of the European Jewish community chametz sale in English, French and Hebrew online.
The shiurim channel was launched in memory of Rabbi Binyamin Wolff OBM, Chabad Shliach in Hanover, Germany, who passed away this past year. The virtual classes provide the continent’s rabbis a way to connect the study at a time when travel is restricted due to the pandemic.
During the Shiur, Rabbi Lau answered many questions, among them the issue of selling chametz to a non-Jew. Rabbi Lau consented to the rabbis’ request and promised that the text of the chametz sale contract appointed by the Israeli Chief Rabbinate will include a clause stating that the sale will also apply to every Jew who has chametz in the Diaspora.
“As the deadly pandemic has taken toll of many lives, the Shiurim channel turned into the current replacement for the various conferences and professional seminars held by the RCE during the year for rabbis in various cities across Europe,” said Rabbi Menachem Margolin, Chairman of the RCE.
Director-General of the RCE Rabbi Aryeh Goldberg stated his satisfaction with the variety of classes and practical Halachic shiurim that were delivered and will be delivered within the framework of the Shiurim channel.
But it isn’t only with selling chametz that the Rabbinical Center of Europe is occupied with.
In collaboration with the European Jewish Association, 100,000 packages of Shmura Matzah are being distributed to hundreds of communities across Europe. Each kit was professionally wrapped and packaged to prevent the Matzot from cracking.
The logistical operation was conducted under the supervision of the RCE’s Deputy Director-General, Rabbi Yosef Bainhaker, and Rabbi Yehuda Reichman, head of the BASSAD organization which executed the project with great devotion.
The Matzos were distributed to over 560 European Jewish communities. The kits were delivered to Rabbis and community leaders who will distribute them just before Pesach.
This particular operation had a goal of ensuring kezayit size of handmade Shmurah Matzah will reach all Jews in the various communities of Europe. Working with postal and government officials, they were successful in ensuring that the sealed packages arrive despite the pandemic.
This is not the first logistical operation conducted by the Rabbinical Center of Europe together with Rabbi Reichman. Before Sukkos and Chanukah this past year, the organization helped distribute the four species and menorahs across Europe to hundreds of families.
“Due to high public demand for matzah, it was decided that despite the heavy expenses involved, an effort would be made to supply any quantity of matzah that would be required to the various countries ensuring that there would be matzah everywhere,” said Rabbi Margolin.
In addition, a special kit has been distributed for the children of the communities, enabling Rabbis and Rebbetzins to teach the children about the Mitzvos of Pesach, beginning from the general observance of Pesach till the practical details of each Mitzvah.
Read More

Greek Court Bans Kosher and Halal Slaughter

The Hellenic Council of State banned kosher and halal slaughter on Tuesday. Kosher and halal preparations of animals are central to Jewish and Muslim religious practices.
Both practices require animals to be killed without being anesthetized. The Panhellenic Animal Welfare and Environmental Federation requested that the court annul an exemption in a law that allowed religious slaughtering practices to take place without anesthetic.
The courts ruled that the religious preparation of animal products did not outweigh those animals’ welfare, and decided that the exemption was a violation of the law’s requirement to slaughter animals with anesthesia. The court has left it up to the government to regulate the relationship between animal rights and religious freedom, and they will preside over the country’s slaughterhouse practices.
Many Jewish people are speaking out against the court’s decision, calling it an infringement on their religious freedom. European Jewish Association (EJA) chairman Rabbi Menachem Margolin said that “Jewish freedom of religion is under direct attack across Europe from the very institutions that have vowed to protect our communities.”

Jewish groups outraged over Greek court’s decision

The EJA believes that the court’s decision is following a precedent set last December by the Court of Justice of the European Union, which gave EU nations the ability to ban kosher slaughter in support of animal welfare while also allowing for religious freedom for affected religious groups.
The decision allows members of the EU to make their own decisions about how to follow animal welfare guidelines while allowing people to practice their religions. But the EJA believes that “it is now clear” that member states are leaning heavily in favor of animal welfare and neglecting religious groups.

“As early as last December we warned about the dangerous consequences of the European Court of Justice ruling, and now we are seeing the result,” Margolin said. “It started in Belgium, moved to Poland and Cyprus and it is now Greece’s turn. These direct attacks come from many of those governments and institutions that have vowed to defend their Jewish communities.”

“What we are witnessing is first-rate hypocrisy,” he said. “When it comes to antisemitism, governments and institutions rightly stand behind us. But when our beliefs and customs are attacked right and left by laws, they are nowhere to be seen.”

Margolin said that the EJA plans to air their grievances at the highest level of the Greek government, hoping to get engagement and dialogue about how they can practice their religion comfortably in Greece. The EJA leader considers the issue of high importance, as food preparation and slaughter practices are central parts of both Jewish and Muslim religions.
“How can Jews live in Europe if you continue to legislate against us?” said Margolin.

Greek Court Bans Kosher and Halal Slaughter

Joodse studenten/docenten in academisch Nederland (vogel)vrij?!

Onze columnist Bas Belder had een gesprek met Ethan Gabriel Bergman van de Universiteit Maastricht over het Nederlandse academische klimaat voor Joodse studenten en docenten. “Als je je baan wilt behouden, zeg dan niet dat je Joods bent en Israël steunt.” Het dringende advies van een universitaire docent aan zijn Joodse collega.


Aan welke manifestaties van Jodenhaat én Israëlhaat stond/staat u bloot als student aan de Universiteit van Maastricht?


Bergman: Of we dat nu willen of niet, wij worden als Joodse studenten altijd aan Israël gekoppeld. De Joodse studentengemeenschap walgt van het faciliteren van puur eenzijdige anti-Israël evenementen binnen de universiteit. Dat gebeurde bijvoorbeeld bij de rechtenfaculteit in Maastricht tijdens een sessie over “Palestijnse vrouwen in de strijd voor vrijheid – Toen en Nu”. De discussie draaide louter om de ontkenning van Israëls bestaansrecht.


In plaats van ons te verliezen in zulke kansloze debatten, geven wij als Joodse studenten nu prioriteit aan eigen manifestaties in plaats van ons steeds opnieuw tegen haatcampagnes te moeten keren.


Met de groeiende desinformatie over Israël voelen Joodse studenten zich op de campus alleen maar onveiliger. Welke uitbarstingen van emoties ook loskomen jegens Israël, Europese Joden worden daar steevast het slachtoffer van als medeschuldigen. Zie de toename van het antisemitisme in Europa in mei tijdens de terreuraanvallen van Hamas op de Joodse staat.


Op onze universiteit opereert Free Palestine Maastricht onder de noemer dat de organisatie voor “vrijheid van meningsuiting” staat. De universiteit gaat hiermee akkoord. Deze beweging is evenwel evident antisemitisch door de demonisering en delegitimering van Israël en het hanteren van dubbele standaarden jegens de Joodse staat. Free Palestine Maastricht verkoopt haar antisemitisme onder de noemer van “vrijheid van spreken over Palestina”, een ‘recht’ dat “zionisten” wensen in te perken.


Een poging van onze zijde om als Joodse studenten in gesprek te komen met Free Palestine Maastricht mislukte. Wij werden gebrandmerkt als “zionisten die de Joden niet vertegenwoordigen”.


Als Joodse studenten willen deelnemen aan een solidariteitsbijeenkomst met het zwaar vervolgde moslimvolk van de Oeigoeren in China, vangen zij bot. Een Davidsster naast de Oeigoerse maansikkel op een banier kan absoluut niet volgens een zeer activistische hoogleraar. Die davidsster staat volgens de professor “symbool voor genocidale intenties”, daarmee trek je zijns inziens “geen linkse mensen en moslims bij de protesten aan”.


Nog nare persoonlijke ervaringen qua antisemitische uitingen?


Bergman: Het heeft niet rechtstreeks betrekking op de universiteit, maar de deur van mijn appartement moest het tijdens carnaval 2021 ontgelden. De mezoeza was op de grond gesmeten en er was een swastika in de deur gekerfd. Interessant genoeg verenigde dit incident de Joodse studentengemeenschap voor een poosje, totdat we opnieuw onze maskers moesten opzetten tijdens het weer oplaaien van het conflict tussen Israël en Hamas. Twee weken lang werden wij als Joodse studenten bedreigd door medestudenten. Uiteindelijk deed een Joodse studente haar beklag bij de decaan. “Ze had er om gevraagd”, kreeg ze eventjes te horen. Gedemoraliseerd is deze studente omwille van haar persoonlijke veiligheid gestopt in Maastricht. Weer andere Joodse studenten werden gestalkt. Ik kreeg zelf maandenlang anonieme dreigtelefoontjes.


Met dit alles in het achterhoofd, wil ik samen met andere Joodse studenten werken aan een betere toekomst. Wij willen die verschrikkelijke periode achter ons laten waarin onze eigen hoogleraren brieven ondertekenden die opriepen tot een academische en economische boycot van Israël in Nederland. Dat zelfs de meesten van mijn professoren daaraan meededen, heeft de Joodse gemeenschap ernstig geschokt. Ook het feit dat een groot aantal hoogleraren een BDS-brief ondertekenden, vervreemde hen van Joodse studenten.


Tot vorig jaar ontbrak de Internationale Gedenkdag van de Holocaust op de universitaire kalender van Maastricht. Die was vervangen door “Chocolate Cake Day”. Bovendien vormden officiële Joodse feestdagen tot op dit jaar geen geldige reden om uitstel van een deadline of een examen te verlenen.


Hoeveel van uw medestudenten in Maastricht zijn eigenlijk Joods?


Bergman: Ik schat dat er rond de 150-175 Joodse studenten bij de Universiteit van Maastricht zijn ingeschreven. Hun precieze aantal is momenteel moeilijk te bepalen. Van slechts zo’n 75 weten we het precies. De redenen voor deze situatie zijn velerlei: zij voelen zich niet op hun gemak om als Joods naar buiten te treden; ze zijn niet op de hoogte van de huidige Joodse studentengemeenschap of hebben (nog) geen Joodse medestudent getroffen, die hen kan introduceren.


Maar zodra Joden zich op de universiteit werkelijk comfortabel gaan voelen, zullen we zeker een sterke groei zien. Samen met de universiteit streven we naar zo’n werkelijk inclusieve, veilige situatie.


Kijken we naar heel Nederland: hoeveel Joodse studenten en docenten telt de academische wereld? En zijn zij ook op enigerlei wijze verenigd tegen manifestaties van Jodenhaat?


Bergman: Wij zijn niet verenigd. Een schatting is daarom vrij lastig. Daarbij komt dat tal van Joodse studenten het niet comfortabel achten voor hun identiteit uit te komen. Uit angst voor stigmatisering.


De documentatie van antisemitische voorvallen is eveneens lacuneus. Joodse studenten staan sowieso bijzonder sceptisch tegenover het nut van het melden van individuele incidenten. Wat verandert dat? Daarom worden heel wat uitingen van Jodenhaat eenvoudigweg niet geregistreerd.


Van de Universiteit van Maastricht weet ik dat er zo’n half dozijn Joodse en Israëlische professoren en stafleden werken. Stafleden vertelden mij dat de naam van Israël niet mag worden genoemd in bepaalde discussies en publicaties. Een collega van een Joods staflid gaf hem eens te kennen: “Als je je baan wilt houden, zeg dan niet dat je Joods bent en Israël steunt.”


Deze stafleden en professoren zwegen praktisch tijdens het conflict in mei tussen Israël en Hamas. Opstaan tegen de heersende grove desinformatie zou hun veiligheid in gevaar brengen, idem hun baan. Het punt is echter, dat zwijgen Joodse docenten en studenten niet helpt. Want als het zogenoemde Israëlische antisemitisme weer eens piekt, zij evengoed lijden als degenen die wel de moed hadden hun mond open te doen.


U bent ook actief bij de Europees Joodse Associatie (EJA). In welke mate beïnvloedt ‘de factor-Israël’ de activiteiten van de Joodse gemeenschappen in Europa?


Bergman: Zij krijgen te horen dat universiteiten en studentenorganisaties alleen met hen willen samenwerken als Joodse studenten zich evenzeer tegen Israël keren en geen enkele link leggen met Israël tijdens gemeenschappelijke evenementen. In de praktijk komt dit erop neer dat Joden de uitgangspunten van de BDS dienen te steunen om geaccepteerd te worden. Het aan Israël gerelateerd antisemitisme is trouwens in extreme mate present in Nederland bij de politieke en sociale faculteiten, met de professoren in de rol van medeplichtigen.


Het gebrek aan interactie met Joden en Israëli’s vergiftigt onze academische wereld onder de noemer van “sociale gerechtigheid”. Hoe meer anti-Israëlische, antisemitische retoriek, des te minder zullen Joden zichzelf als zodanig kenbaar maken en zich assimileren omwille van eigen toekomstig welzijn en carrière.


Bij welke initiatieven ben u rechtstreeks betrokken om Jodenhaat tegen te gaan op academisch terrein alsook om de Joodse presentie op te bouwen?


Bergman: Eerst even een persoonlijke noot: als ik bij een ontmoeting merk dat ik de eerste Jood ben die mijn gesprekspartner ooit is tegengekomen, stimuleer ik deze persoon mij te vragen wat hij of zij ook maar wil. Voor de grap noem ik dat “Jewsplaining”. Win ik zo vrienden, dan blijken zij de sterkste bondgenoten van Joden en Israël te zijn die ik ken. Dat gaat niet zonder slag of stoot. In veel gevallen verliezen Joodse studenten hun niet-Joodse vrienden om politieke redenen, denk aan de BDS-beweging, zo weet ik uit mijn contacten in Maastricht.


Het is echter de verantwoordelijkheid van alle Joodse studenten open te zijn over hun identiteit, pas dan dient zich het perspectief van niet-Joodse medestanders aan.


Binnen de EJA breng ik Joodse studenten uit heel Europa samen tijdens “Bootcamps”. Gezamenlijk brainstormen we dan drie dagen lang hoe onwetendheid over Joodse cultuur en leefwijze het hoofd te bieden, idem de rondwarende Jodenhaat op Europese campussen. Wij preciseren dan tegelijk onze praktische aanpak, evenzo hoe het best Israël te representeren.


Via de zogenoemde “Diplomatic Council” binnen de EJA trainen we een netwerk van toegewijde studenten per land in omgaan met de media, debatteren, in het openbaar spreken en educatie. In het vertegenwoordigen van Joden en Israël in Europa spelen we schaak, geen dammen.


Ook werken we samen met parlementariërs en andere politici, zoals ministers van onderwijs, om academische instellingen te motiveren zich pro-actief op te stellen, dat wil zeggen inclusief tegenover Joodse en Israëlische studenten. Tegenwoordig ben ik daartoe ook actief binnen de organisatie StandWithUs Nederland.


De EJA buigt zich nu over de vraag welke informatie moeten wij gaan geven aan de staf en decanen van universiteiten. Conform wat opperrabbijn Jacobs niet moe wordt te herhalen: “Educatie, educatie, educatie!” Dat is de enige manier waarmee wij als Joodse studenten kunnen gedijen op de universiteiten.


Additional Communities
United Kingdom
When you click on "Donate" you will be redirected to a secure donation page