Jewish, Muslim women launch campaign to challenge hatred together

April 9, 2019

LONDON: More than 250 Jewish and Muslim women have made a commitment to being #ActiveAllies and take firm and united action against anti-Semitism and Islamophobia, after declaring that “the time for talking is over” and “we are in this together”.
The women, of all ages and backgrounds and from all parts of the UK, launched the campaign at the Nisa-Nashim Annual Conference — Europe’s only such gathering of Jewish and Muslim women, which took place at the University of Westminster on Sunday, according to a press release issued here on Monday.
Nisa-Nashim’s co-chairs Laura Marks OBE and Julie Siddiqi said: “For too long in both of our faiths communities we have seen insular thinking when it comes to tackling hatred. The time for talking is over, now it’s time for us to take united action together.
“We know that both our communities are the targets of hatred and, largely, by the same type of people — people who are intolerant and despise difference. We need to face this challenge together and by standing up for each other.
“We recognise, as women in Nisa-Nashim, that both Islamophobia and anti-Semitism are on the rise. The devastating attacks on innocent people in both Pittsburgh and Christchurch have strengthened our resolve and we commit to be #ActiveAllies. It’s not enough, nor is it right, to only stand for ourselves. We are in this together, as Jewish and Muslim sisters — especially when the hatred is targeted at women.”
Over 250 delegates at the conference, along with other Nisa-Nashim members around the UK, have signed up to the #ActiveAllies charter vowing to call upon every political party in Britain to review their processes for preventing, exposing and dealing with both Islamophobia and anti-Semitism within their party.
The conference — titled Faith and Friendship, Shaping the Future Together — also featured a number of keynote speeches, on stage interviews, sessions and workshops. Speakers and presenters included Metropolitan Police Commissioner Cressida Dick, Countdown star and anti-Semitism campaigner Rachel Riley, London Deputy Mayor Debbie Weekes-Bernard and the Deputy Director of Hope Not Hate Jemma Levene.
The article was published on The News

Additional Articles

COVID Diary- Reflections from Our Advisory Board Member Rabbi Binyomin Jacobs

Every Day during the Corona crisis our Advisory Board Member Chief Rabbi Binyomin Jacobs (NL) writes a diary, on request of the Jewish Cultural Quarter in Amsterdam, which is published on the website of the NIW, the only Jewish Dutch Magazine. Rabbi Jacobs is the head of Inter Governmental Relationships at the Rabbinical Centre of Europe. We will be regularly publishing a selection of his informative, sometimes light hearted, but always wise pieces.
For our Dutch readers you can follow the diary every day at NIW home page:
Surcharge affairs
This diary, setup by the Jewish Cultural Quarter in Holland, was designed to get an impression of my life during the corona pandemic.
Every now and then I almost forget that there is corona, but around New Year’s Eve I was pressed hard on the fact. Overcrowded hospitals and the threat of doctors having to judge life and death. Who do we treat and who do we leave to their own devices?
In the meantime, I watched a New Year’s Eve show for the first time in my life because I was curious and because I also performed in it: “ Old and New of Christians for Israel. ” And although I had a little intention to look at the New Year’s Eve conference by Joep van het Hek, I didn’t do that after all.
Reason: 1: waste of time. 2: Although I am very good at jokes and can be ridiculed with anything and everything, I find swearing unacceptable. Just a short explanation on point 1: From Jewish thinking it is wrong to waste time. Relaxing is fine. I walk every day because it is good for body and mind. But really doing nothing at all or doing something that is completely meaningless, that is not the case. Why then do I read newspapers and listen to the news obediently, you ask. Because, let’s be honest, whether or not I am aware of the number of daily corona infections is not much use. On the contrary! It makes me quite depressed and so do many others. Even all those crazy conspiracy theories about the vaccine are not among my beloved reading.
On the other hand I need news information to know how to act when or to continue to be able to write my diary and / or give a Jewish view on current affairs.
But following the news every second is totally unnecessary. The meaningful use of time is an important Jewish commandment.
About 2, the swearing. I am on the Committee of Recommendation of the League Against Curses. I was approached for that at the time and said yes. I sit on many Committees of Recommendation (so I recommend a lot!), But I am never in any place to be in it, but only use my name if I endorse the purpose of the Foundation. And I find swearing unacceptable because it hurts. So: freedom of expression with a limit, so I obediently sit on the Committee of Recommendation of the heavily Christian League against Cursing.
Friday evening and Shabbat went like weekly, except I was worried about our Friday evening ‘regular guest’ who was clearly much more tired than usual, did not walk well and indicated that on New Years Eve he had eaten eleven donuts on his own, while he had a lot be careful with sugar.
Immediately after Shabbat I called him to ask how he had fared, but thank G-d he is doing well. My grandson from England, who is still trapped here between England and Israel, where he studies, actually knows very little about his Dutch ancestors. So I shared what I know and came to the conclusion that I myself know nothing at all about the 80% of my family who “did not return”. They were not talked about at home! While explaining the horrors the war has caused here, I decided to let him watch “The Menten Case” with English subtitles. In the meantime, I have also watched (along) for the umpteenth time. Apart from the war criminal and the war crimes that are shown and that should not be forgotten, I continue to be annoyed by the corruption surrounding Menten. Government officials who allow themselves to be bribed, are threatened with lawsuits, Hans Knoop who is fired, his photographer who must have made huge money from him and who eventually can also be bribed. I am thinking of the Supplement affair. How could this have happened in our country! And issues like this still happen, on a daily basis.
Corona is a plague, but so are the Supplement affairs. I deliberately write affairs in the plural. Because the surcharges affair has surfaced (thanks to the media!), But what else is going on in affairs that were and / or are invisible? I know a few more!

“Some Things Simply Should Not Be Traded” writes EU Jewish Head to Munich Auction House Ahead of Nazi Memorabilia Sale.

“Some Things Simply Should Not Be Traded” writes EU Jewish Head to Munich Auction House Ahead of Nazi Memorabilia Sale.

As Europe marked the 81st anniversary of Kristallnacht, the Chairman of the European Jewish Association Rabbi Menachem Margolin has had to write to a Munich Auction house asking them to cancel the sale of items belonging to infamous Nazis Hess, Goring, Himmler and Hitler himself.

Hermann Historica will be holding an auction on the 20th November that includes a number of pieces for sale from the Nazi leadership including framed photographs, silver dinner services, plates, letters and Jewellery belonging to Goring’s wife.

In his letter to the Auction House, Rabbi Margolin said:

“I am writing to respectfully ask you to withdraw the auction. This is not a legal appeal to you, but very much a moral one. What you are doing is not illegal, but it is wrong.

“I need not remind you of the many millions of lives lost as a result of national socialism, nor of the approximately six million Jewish lives that were lost due to mindless antisemitic hatred. This is history.

“Yet today, across Europe and including Germany (which now has the highest recorded cases in Europe), antisemitism in on the rise, and we believe the sale of such memorabilia has little intrinsic historical value but instead will be bought by those who glorify and seek to justify the actions of the greatest evil to affect Europe. The trade therefore in such items should simply not take place.

“In Israel recently there was a case of a letter written by a child murdered in the holocaust that was put up for sale. This went to court, and the ensuing public pressure resulted in the cancelling of the sale. The message from society was clear and unambiguous: some things simply cannot be traded.

“It is in this spirit of understanding that I ask you again to withdraw the Nazi auction items, again not because of any illegality, but instead to send a message that some things particularly when so metaphorically blood soaked, should not and must not be traded.” 

Rabbi Margolin letter:

Some of the items on sale can be viewed here

Joodse studenten/docenten in academisch Nederland (vogel)vrij?!

Onze columnist Bas Belder had een gesprek met Ethan Gabriel Bergman van de Universiteit Maastricht over het Nederlandse academische klimaat voor Joodse studenten en docenten. “Als je je baan wilt behouden, zeg dan niet dat je Joods bent en Israël steunt.” Het dringende advies van een universitaire docent aan zijn Joodse collega.


Aan welke manifestaties van Jodenhaat én Israëlhaat stond/staat u bloot als student aan de Universiteit van Maastricht?


Bergman: Of we dat nu willen of niet, wij worden als Joodse studenten altijd aan Israël gekoppeld. De Joodse studentengemeenschap walgt van het faciliteren van puur eenzijdige anti-Israël evenementen binnen de universiteit. Dat gebeurde bijvoorbeeld bij de rechtenfaculteit in Maastricht tijdens een sessie over “Palestijnse vrouwen in de strijd voor vrijheid – Toen en Nu”. De discussie draaide louter om de ontkenning van Israëls bestaansrecht.


In plaats van ons te verliezen in zulke kansloze debatten, geven wij als Joodse studenten nu prioriteit aan eigen manifestaties in plaats van ons steeds opnieuw tegen haatcampagnes te moeten keren.


Met de groeiende desinformatie over Israël voelen Joodse studenten zich op de campus alleen maar onveiliger. Welke uitbarstingen van emoties ook loskomen jegens Israël, Europese Joden worden daar steevast het slachtoffer van als medeschuldigen. Zie de toename van het antisemitisme in Europa in mei tijdens de terreuraanvallen van Hamas op de Joodse staat.


Op onze universiteit opereert Free Palestine Maastricht onder de noemer dat de organisatie voor “vrijheid van meningsuiting” staat. De universiteit gaat hiermee akkoord. Deze beweging is evenwel evident antisemitisch door de demonisering en delegitimering van Israël en het hanteren van dubbele standaarden jegens de Joodse staat. Free Palestine Maastricht verkoopt haar antisemitisme onder de noemer van “vrijheid van spreken over Palestina”, een ‘recht’ dat “zionisten” wensen in te perken.


Een poging van onze zijde om als Joodse studenten in gesprek te komen met Free Palestine Maastricht mislukte. Wij werden gebrandmerkt als “zionisten die de Joden niet vertegenwoordigen”.


Als Joodse studenten willen deelnemen aan een solidariteitsbijeenkomst met het zwaar vervolgde moslimvolk van de Oeigoeren in China, vangen zij bot. Een Davidsster naast de Oeigoerse maansikkel op een banier kan absoluut niet volgens een zeer activistische hoogleraar. Die davidsster staat volgens de professor “symbool voor genocidale intenties”, daarmee trek je zijns inziens “geen linkse mensen en moslims bij de protesten aan”.


Nog nare persoonlijke ervaringen qua antisemitische uitingen?


Bergman: Het heeft niet rechtstreeks betrekking op de universiteit, maar de deur van mijn appartement moest het tijdens carnaval 2021 ontgelden. De mezoeza was op de grond gesmeten en er was een swastika in de deur gekerfd. Interessant genoeg verenigde dit incident de Joodse studentengemeenschap voor een poosje, totdat we opnieuw onze maskers moesten opzetten tijdens het weer oplaaien van het conflict tussen Israël en Hamas. Twee weken lang werden wij als Joodse studenten bedreigd door medestudenten. Uiteindelijk deed een Joodse studente haar beklag bij de decaan. “Ze had er om gevraagd”, kreeg ze eventjes te horen. Gedemoraliseerd is deze studente omwille van haar persoonlijke veiligheid gestopt in Maastricht. Weer andere Joodse studenten werden gestalkt. Ik kreeg zelf maandenlang anonieme dreigtelefoontjes.


Met dit alles in het achterhoofd, wil ik samen met andere Joodse studenten werken aan een betere toekomst. Wij willen die verschrikkelijke periode achter ons laten waarin onze eigen hoogleraren brieven ondertekenden die opriepen tot een academische en economische boycot van Israël in Nederland. Dat zelfs de meesten van mijn professoren daaraan meededen, heeft de Joodse gemeenschap ernstig geschokt. Ook het feit dat een groot aantal hoogleraren een BDS-brief ondertekenden, vervreemde hen van Joodse studenten.


Tot vorig jaar ontbrak de Internationale Gedenkdag van de Holocaust op de universitaire kalender van Maastricht. Die was vervangen door “Chocolate Cake Day”. Bovendien vormden officiële Joodse feestdagen tot op dit jaar geen geldige reden om uitstel van een deadline of een examen te verlenen.


Hoeveel van uw medestudenten in Maastricht zijn eigenlijk Joods?


Bergman: Ik schat dat er rond de 150-175 Joodse studenten bij de Universiteit van Maastricht zijn ingeschreven. Hun precieze aantal is momenteel moeilijk te bepalen. Van slechts zo’n 75 weten we het precies. De redenen voor deze situatie zijn velerlei: zij voelen zich niet op hun gemak om als Joods naar buiten te treden; ze zijn niet op de hoogte van de huidige Joodse studentengemeenschap of hebben (nog) geen Joodse medestudent getroffen, die hen kan introduceren.


Maar zodra Joden zich op de universiteit werkelijk comfortabel gaan voelen, zullen we zeker een sterke groei zien. Samen met de universiteit streven we naar zo’n werkelijk inclusieve, veilige situatie.


Kijken we naar heel Nederland: hoeveel Joodse studenten en docenten telt de academische wereld? En zijn zij ook op enigerlei wijze verenigd tegen manifestaties van Jodenhaat?


Bergman: Wij zijn niet verenigd. Een schatting is daarom vrij lastig. Daarbij komt dat tal van Joodse studenten het niet comfortabel achten voor hun identiteit uit te komen. Uit angst voor stigmatisering.


De documentatie van antisemitische voorvallen is eveneens lacuneus. Joodse studenten staan sowieso bijzonder sceptisch tegenover het nut van het melden van individuele incidenten. Wat verandert dat? Daarom worden heel wat uitingen van Jodenhaat eenvoudigweg niet geregistreerd.


Van de Universiteit van Maastricht weet ik dat er zo’n half dozijn Joodse en Israëlische professoren en stafleden werken. Stafleden vertelden mij dat de naam van Israël niet mag worden genoemd in bepaalde discussies en publicaties. Een collega van een Joods staflid gaf hem eens te kennen: “Als je je baan wilt houden, zeg dan niet dat je Joods bent en Israël steunt.”


Deze stafleden en professoren zwegen praktisch tijdens het conflict in mei tussen Israël en Hamas. Opstaan tegen de heersende grove desinformatie zou hun veiligheid in gevaar brengen, idem hun baan. Het punt is echter, dat zwijgen Joodse docenten en studenten niet helpt. Want als het zogenoemde Israëlische antisemitisme weer eens piekt, zij evengoed lijden als degenen die wel de moed hadden hun mond open te doen.


U bent ook actief bij de Europees Joodse Associatie (EJA). In welke mate beïnvloedt ‘de factor-Israël’ de activiteiten van de Joodse gemeenschappen in Europa?


Bergman: Zij krijgen te horen dat universiteiten en studentenorganisaties alleen met hen willen samenwerken als Joodse studenten zich evenzeer tegen Israël keren en geen enkele link leggen met Israël tijdens gemeenschappelijke evenementen. In de praktijk komt dit erop neer dat Joden de uitgangspunten van de BDS dienen te steunen om geaccepteerd te worden. Het aan Israël gerelateerd antisemitisme is trouwens in extreme mate present in Nederland bij de politieke en sociale faculteiten, met de professoren in de rol van medeplichtigen.


Het gebrek aan interactie met Joden en Israëli’s vergiftigt onze academische wereld onder de noemer van “sociale gerechtigheid”. Hoe meer anti-Israëlische, antisemitische retoriek, des te minder zullen Joden zichzelf als zodanig kenbaar maken en zich assimileren omwille van eigen toekomstig welzijn en carrière.


Bij welke initiatieven ben u rechtstreeks betrokken om Jodenhaat tegen te gaan op academisch terrein alsook om de Joodse presentie op te bouwen?


Bergman: Eerst even een persoonlijke noot: als ik bij een ontmoeting merk dat ik de eerste Jood ben die mijn gesprekspartner ooit is tegengekomen, stimuleer ik deze persoon mij te vragen wat hij of zij ook maar wil. Voor de grap noem ik dat “Jewsplaining”. Win ik zo vrienden, dan blijken zij de sterkste bondgenoten van Joden en Israël te zijn die ik ken. Dat gaat niet zonder slag of stoot. In veel gevallen verliezen Joodse studenten hun niet-Joodse vrienden om politieke redenen, denk aan de BDS-beweging, zo weet ik uit mijn contacten in Maastricht.


Het is echter de verantwoordelijkheid van alle Joodse studenten open te zijn over hun identiteit, pas dan dient zich het perspectief van niet-Joodse medestanders aan.


Binnen de EJA breng ik Joodse studenten uit heel Europa samen tijdens “Bootcamps”. Gezamenlijk brainstormen we dan drie dagen lang hoe onwetendheid over Joodse cultuur en leefwijze het hoofd te bieden, idem de rondwarende Jodenhaat op Europese campussen. Wij preciseren dan tegelijk onze praktische aanpak, evenzo hoe het best Israël te representeren.


Via de zogenoemde “Diplomatic Council” binnen de EJA trainen we een netwerk van toegewijde studenten per land in omgaan met de media, debatteren, in het openbaar spreken en educatie. In het vertegenwoordigen van Joden en Israël in Europa spelen we schaak, geen dammen.


Ook werken we samen met parlementariërs en andere politici, zoals ministers van onderwijs, om academische instellingen te motiveren zich pro-actief op te stellen, dat wil zeggen inclusief tegenover Joodse en Israëlische studenten. Tegenwoordig ben ik daartoe ook actief binnen de organisatie StandWithUs Nederland.


De EJA buigt zich nu over de vraag welke informatie moeten wij gaan geven aan de staf en decanen van universiteiten. Conform wat opperrabbijn Jacobs niet moe wordt te herhalen: “Educatie, educatie, educatie!” Dat is de enige manier waarmee wij als Joodse studenten kunnen gedijen op de universiteiten.


European Commission head to light Chanukah candle on Rond-Point Schuman in Brussels’ EU quarter

The President of the European Commission, Ursula von der Leyen, will celebrate Chanukah on Monday 19 December  by lighting the flame on a large menorah in front of the European Commission’s headquarters in the Brussels EU quarter.

As part of the cultural agenda of Brussels, the city’s Mayor Philippe Close will light the second candle of Chanukah.

The event is  seen as a strong sign for the European Jewish community in the wake of the EU’ clear commitment to ensuring a Jewish future and fostering Jewish life as laid out in the EU Commission’s new strategy for combatting resurgent antisemitism and fostering Jewish life in Europe.

European ambassadors and civil servants are expêcted to attend the event.

The lighting, which is organized in partnership with the European Jewish Association and the City of Brussels, will take place on Monday at 18:00 on Schuman Square and will be followed by a concert from the singer Haim Tzvi.

Chanukah, the Jewish festival of lights, is one of the most popular Jewish holidays worldwide. Candles are lit over 8 days to remember the miracle of one day’s worth of oil lasting eight following the reconsecration of the Temple in Jerusalem. Its message of hope, light and emancipation resonates are universal and timely. Celebrations worldwide are attended by heads of states who often light their own candles.

In addition to Monday’s lighting, Chanukah will also be celebrated the next day in the European Commission with the presence of the European Commissioner Janez Lenarčič, honoring Hias Europe, the world’s oldest refugee organisation, first established in the 1880s to help Russian Jews fleeing from pogroms resettle in the United States. Since then, HIAS Europe has had a strong presence throughout Europe, resettling hundreds of thousands of European Jews fleeing from violence and conflict. Today, HIAS Europe is a global humanitarian organization with thousands of employees in 22 countries dedicated to helping forcibly displaced persons, irrespective of their background. During more than a century of activity, HIAS Europe has helped more than 4.5 million people escape persecution worldwide »

EuroChanukah is organised every year by the European Jewish Community Centre (EJCC).

Additional Communities
United Kingdom
When you click on "Donate" you will be redirected to a secure donation page