Half of Jewish college students have hidden their Jewish identity - survey

September 23, 2021
Half of Jewish students have at one point hidden their Jewish identity, according to a survey conducted by the Cohen Research Group in conjunction with The Louis D. Brandeis Center last April. Additionally, 65% of Jewish students stated that they had felt unsafe on campus.
The survey also states that the longer Jewish students stay on campus, the more they feel they must hide their connection to Judaism rather than embracing it. The poll was conducted among students belonging to predominantly Jewish fraternities and sororities.
Other main findings of antisemitism in the survey included 50% of members at the leading Jewish fraternity Alpha Epsilon Pi (AEPi) and 69% of the members at the leading Jewish sorority Alpha Epsilon Phi (AEPhi) have personally experienced an anti-Semitic verbal attack.
Read More:

Additional Articles

Israel skips Poland antisemitism meet, but some still see thaw in ties ahead

KRAKOW, Poland — A Polish opposition politician expressed regret at the passage of a law this summer that limited Holocaust restitution efforts, and said he hopes ties between Poland and Israel — put in deep freeze by the legislation — will be repaired soon.
“I personally, from the very beginning, was opposed to both legislations that made so much damage to Polish-Israeli relations,” Michał Kaminski, a Polish senator and a deputy marshal of the Senate with the opposition Union of European Democrats, told The Times of Israel during an interview earlier this week. “Those legislations I opposed in both chambers, they are very unfortunate.”
Kaminski was referring to not just the legislation from July regarding Holocaust restitution, but also a 2018 law that criminalized statements implying the Polish nation played a role in victimizing Jews in the Holocaust. The law was later amended to remove the possibility of criminal charges, but the legislation caused major diplomatic tension between Warsaw and both Israel and the United States.
Three years later, a law that effectively prevents future restitution to the heirs of property seized by the Nazis during the Holocaust led to a downturn in ties between Israel and Poland that has remained in effect since the summer. Each nation recalled its ambassadors, and Foreign Minister Yair Lapid called the law “antisemitic and immoral.”
Poland “turned into an anti-democratic, illiberal country that doesn’t respect the greatest tragedy in human history,” Lapid charged. Poland responded by accusing Israel of “baseless and irresponsible” behavior.

Kaminski — a former minister and former member of the European Parliament — suggested that ties between Israel and Poland would not be irreparably harmed, and claimed that support for Israel was a bipartisan issue in Warsaw.
“In terms of supporting Israel on the international stage, Polish opposition is absolutely on the same side as the Polish government,” he said. “We are supporting Israel as a state, we are supporting Israel’s fight against terrorism, and we are supporting Israel as a stable democracy in the Middle East.”

Foreign Minister Yair Lapid (left) speaks at a ceremony in Rabat, on August 11, 2021. Poland’s President Andrzej Duda (right) arrives for a NATO summit in Brussels on June 14, 2021. (Shlomi Amsalem/GPO; Kenzo Tribouillard/Pool via AP)

Kaminski noted that Poland was still among the strongest supporters of Israel within the European Union, and suggested that the rift was motivated by domestic political needs on both sides, which he called “very unfortunate.”

Three months after the freeze in ties between Jerusalem and Warsaw, there were few signs of thaw at the confab in Poland, yet cautious optimism that it was on the horizon.
A spokesman for Israel’s Foreign Ministry told The Times of Israel that any improvement in ties “is basically up to Poland,” adding: “The crisis is because of the law. In order to fix the problem, they should address it.”
While politicians, ministers and parliamentarians from a wide range of countries attended the conference, including the UK, Germany, France, Hungary, Slovenia, the Netherlands and even the Congo, not a single representative of Israel’s government or parliament was present. The only Israeli on the conference agenda was Rabbi Yisrael Meir Lau, the former chief rabbi and current chairman of Yad Vashem.
Prime Minister Naftali Bennett sent a video message that was played at the conference’s gala dinner, where he stressed that “Jews should not be fighting antisemitism alone,” and declared that anti-Zionism is the “modern manifestation” of antisemitism.
A representative for Poland’s government — Wojciech Kolarski, secretary of state in the chancellery of the president — was originally slated to attend the conference but canceled for unspecified reasons. His office did not respond to a request for comment.
Instead, an adviser to President Andrzej Duda read a letter from the president at the conference, which emphasized the need to remember “all Poles” alongside Jewish victims of the Holocaust, and stressed that “contemporary Poland is a safe and friendly country” to Jews.
EJA officials said they invited Israeli Culture Minister Chili Tropper to attend, but he declined. Tropper’s office said he was unable to attend due to scheduling conflicts.
Conference organizers suggested that Israeli government representatives were unwilling to commit to attending the conference due to the uncertainty over the timing of critical budget votes, which wrapped up late last week.
Alex Benjamin, the director of the EJA, told The Times of Israel that the crisis in ties between Israel and Poland likely “would have been [part of the] equation” for Israeli officials choosing not to attend.
But, he said, “there are some things that transcend political disagreements,” and asserted that for Israel, “such consideration and such diplomatic rows fade into insignificance when it comes to honoring the dead in Auschwitz. There are some things that transcend political disagreements,” he added. “And visits to Auschwitz and talking about antisemitism is one of those.”
Kaminski spoke to The Times of Israel immediately after he addressed a gala dinner at the EJA gathering in Krakow on Monday. Feted as a close friend of Israel and of Europe’s Jewish community, Kaminski’s public remarks echoed Bennett’s equation of antisemitism and anti-Zionism: “Fighting antisemitism and standing with Israel and with its people — we are fighting the same fight.”
The Polish senator told The Times of Israel that while he understands Jewish and Israeli outrage over the restitution legislation, he does not believe it was aimed specifically at cases of Holocaust survivors and victims.
“The legislation about the property rights is directed in 85-90% of the cases, not against Jews, it’s directed against the Polish citizens,” he said. “I understand the anger of Jewish people, of Israeli politicians, on one side, I voted against the law. But to be honest, this law is not directed against the Jews as such.”

Artur Hofman, the head of the Polish Jewish cultural organization TSKZ, lays a wreath at Auschwitz on November 9, 2021. (Yossi Zeliger/EJA)

Warsaw says the law will bolster legal certainty in the property market, but opponents say that it is unjust to those with legitimate claims, including Holocaust survivors and their families.
The legislation places a 10-to-30-year cutoff date on contesting past administrative decisions on restituting property lost during World War II. Critics of the law argue that it will effectively cut off the ability of Jews to reclaim property that was seized before and during the Holocaust.
Poland is the only country in the European Union that has not passed comprehensive national legislation to return, or provide compensation for, private property confiscated by the Nazis or nationalized by the communist regime.
Artur Hofman, president of the cultural group TSKZ, the largest Polish Jewish organization, told The Times of Israel that while the law is problematic, the outrage ignores more local issues.
“I know that everybody in the world, in Israel, in the USA, is asking about money from property in Poland,” Hofman said. “But Polish Jews are like toys in this game. Nobody asks us.”
Hofman said that cultural buildings that once belonged to the Jewish community in Warsaw were seized by the government and never returned.
He claimed that restitution funds sought by organizations in the US and Israel are rarely distributed to Holocaust survivors, and that the money should instead remain in the Polish Jewish community and go toward remembrance and education projects.

Two youths attack Austrian Jewish teen wearing Star of David ring

The victim was treated in a local hospital for cuts and bruises to his face. Police are searching for the assailants.

Two teenagers attacked a 16-year-old Jewish boy in the Austrian city of Gratz before he was able to get away.
The victim was treated in a local hospital for cuts and bruises to his face. Police are searching for the assailants.
According to a report from the Gratz Jewish community, the victim was wearing a ring decorated with a Star of David when he was accosted March 4 on the street near a high school by the two teens, who demanded to know if he was Jewish. When he answered that he was, the boys told him to “piss off.” Then one of the boys slapped and punched him in the face while calling him a “shit Jew.”
In a statement Elie Rosen, head of the Jewish community in Gratz, said local schools need help in addressing antisemitism and should not only be teaching about the Holocaust but about the history of the Middle East conflict.
“The fact is, the word ‘Jew’ is used as an insult in schoolyards,” the statement read in part. “We have to help schools prepare to take on this problem.”
“Unfortunately, Gratz is not an exceptional case,” he added. “This incident is part of a development in Europe.”
Rosen accused society in general and the political leadership of failing to take such incidents seriously.
According to statistics on antisemitism in Europe compiled by the European Action and Protection League, antisemitic incidents in Austria more than doubled in 2018 to 547 from 255 in 2014. Data for several countries was presented at the European Jewish Association annual conference in Paris last month.
With more than 150 members, the Jewish community of Gratz is the second largest in Austria. According to the European Jewish Congress, about 15,000 Jews live in Austria today, most of them in Vienna.
The article was published in the JPost

Joodse studenten/docenten in academisch Nederland (vogel)vrij?!

Onze columnist Bas Belder had een gesprek met Ethan Gabriel Bergman van de Universiteit Maastricht over het Nederlandse academische klimaat voor Joodse studenten en docenten. "Als je je baan wilt behouden, zeg dan niet dat je Joods bent en Israël steunt.” Het dringende advies van een universitaire docent aan zijn Joodse collega.


Aan welke manifestaties van Jodenhaat én Israëlhaat stond/staat u bloot als student aan de Universiteit van Maastricht?


Bergman: Of we dat nu willen of niet, wij worden als Joodse studenten altijd aan Israël gekoppeld. De Joodse studentengemeenschap walgt van het faciliteren van puur eenzijdige anti-Israël evenementen binnen de universiteit. Dat gebeurde bijvoorbeeld bij de rechtenfaculteit in Maastricht tijdens een sessie over “Palestijnse vrouwen in de strijd voor vrijheid – Toen en Nu”. De discussie draaide louter om de ontkenning van Israëls bestaansrecht.


In plaats van ons te verliezen in zulke kansloze debatten, geven wij als Joodse studenten nu prioriteit aan eigen manifestaties in plaats van ons steeds opnieuw tegen haatcampagnes te moeten keren.


Met de groeiende desinformatie over Israël voelen Joodse studenten zich op de campus alleen maar onveiliger. Welke uitbarstingen van emoties ook loskomen jegens Israël, Europese Joden worden daar steevast het slachtoffer van als medeschuldigen. Zie de toename van het antisemitisme in Europa in mei tijdens de terreuraanvallen van Hamas op de Joodse staat.


Op onze universiteit opereert Free Palestine Maastricht onder de noemer dat de organisatie voor “vrijheid van meningsuiting” staat. De universiteit gaat hiermee akkoord. Deze beweging is evenwel evident antisemitisch door de demonisering en delegitimering van Israël en het hanteren van dubbele standaarden jegens de Joodse staat. Free Palestine Maastricht verkoopt haar antisemitisme onder de noemer van “vrijheid van spreken over Palestina”, een ‘recht’ dat “zionisten” wensen in te perken.


Een poging van onze zijde om als Joodse studenten in gesprek te komen met Free Palestine Maastricht mislukte. Wij werden gebrandmerkt als “zionisten die de Joden niet vertegenwoordigen”.


Als Joodse studenten willen deelnemen aan een solidariteitsbijeenkomst met het zwaar vervolgde moslimvolk van de Oeigoeren in China, vangen zij bot. Een Davidsster naast de Oeigoerse maansikkel op een banier kan absoluut niet volgens een zeer activistische hoogleraar. Die davidsster staat volgens de professor “symbool voor genocidale intenties”, daarmee trek je zijns inziens “geen linkse mensen en moslims bij de protesten aan”.


Nog nare persoonlijke ervaringen qua antisemitische uitingen?


Bergman: Het heeft niet rechtstreeks betrekking op de universiteit, maar de deur van mijn appartement moest het tijdens carnaval 2021 ontgelden. De mezoeza was op de grond gesmeten en er was een swastika in de deur gekerfd. Interessant genoeg verenigde dit incident de Joodse studentengemeenschap voor een poosje, totdat we opnieuw onze maskers moesten opzetten tijdens het weer oplaaien van het conflict tussen Israël en Hamas. Twee weken lang werden wij als Joodse studenten bedreigd door medestudenten. Uiteindelijk deed een Joodse studente haar beklag bij de decaan. “Ze had er om gevraagd”, kreeg ze eventjes te horen. Gedemoraliseerd is deze studente omwille van haar persoonlijke veiligheid gestopt in Maastricht. Weer andere Joodse studenten werden gestalkt. Ik kreeg zelf maandenlang anonieme dreigtelefoontjes.


Met dit alles in het achterhoofd, wil ik samen met andere Joodse studenten werken aan een betere toekomst. Wij willen die verschrikkelijke periode achter ons laten waarin onze eigen hoogleraren brieven ondertekenden die opriepen tot een academische en economische boycot van Israël in Nederland. Dat zelfs de meesten van mijn professoren daaraan meededen, heeft de Joodse gemeenschap ernstig geschokt. Ook het feit dat een groot aantal hoogleraren een BDS-brief ondertekenden, vervreemde hen van Joodse studenten.


Tot vorig jaar ontbrak de Internationale Gedenkdag van de Holocaust op de universitaire kalender van Maastricht. Die was vervangen door “Chocolate Cake Day”. Bovendien vormden officiële Joodse feestdagen tot op dit jaar geen geldige reden om uitstel van een deadline of een examen te verlenen.


Hoeveel van uw medestudenten in Maastricht zijn eigenlijk Joods?


Bergman: Ik schat dat er rond de 150-175 Joodse studenten bij de Universiteit van Maastricht zijn ingeschreven. Hun precieze aantal is momenteel moeilijk te bepalen. Van slechts zo’n 75 weten we het precies. De redenen voor deze situatie zijn velerlei: zij voelen zich niet op hun gemak om als Joods naar buiten te treden; ze zijn niet op de hoogte van de huidige Joodse studentengemeenschap of hebben (nog) geen Joodse medestudent getroffen, die hen kan introduceren.


Maar zodra Joden zich op de universiteit werkelijk comfortabel gaan voelen, zullen we zeker een sterke groei zien. Samen met de universiteit streven we naar zo’n werkelijk inclusieve, veilige situatie.


Kijken we naar heel Nederland: hoeveel Joodse studenten en docenten telt de academische wereld? En zijn zij ook op enigerlei wijze verenigd tegen manifestaties van Jodenhaat?


Bergman: Wij zijn niet verenigd. Een schatting is daarom vrij lastig. Daarbij komt dat tal van Joodse studenten het niet comfortabel achten voor hun identiteit uit te komen. Uit angst voor stigmatisering.


De documentatie van antisemitische voorvallen is eveneens lacuneus. Joodse studenten staan sowieso bijzonder sceptisch tegenover het nut van het melden van individuele incidenten. Wat verandert dat? Daarom worden heel wat uitingen van Jodenhaat eenvoudigweg niet geregistreerd.


Van de Universiteit van Maastricht weet ik dat er zo’n half dozijn Joodse en Israëlische professoren en stafleden werken. Stafleden vertelden mij dat de naam van Israël niet mag worden genoemd in bepaalde discussies en publicaties. Een collega van een Joods staflid gaf hem eens te kennen: “Als je je baan wilt houden, zeg dan niet dat je Joods bent en Israël steunt.”


Deze stafleden en professoren zwegen praktisch tijdens het conflict in mei tussen Israël en Hamas. Opstaan tegen de heersende grove desinformatie zou hun veiligheid in gevaar brengen, idem hun baan. Het punt is echter, dat zwijgen Joodse docenten en studenten niet helpt. Want als het zogenoemde Israëlische antisemitisme weer eens piekt, zij evengoed lijden als degenen die wel de moed hadden hun mond open te doen.


U bent ook actief bij de Europees Joodse Associatie (EJA). In welke mate beïnvloedt ‘de factor-Israël’ de activiteiten van de Joodse gemeenschappen in Europa?


Bergman: Zij krijgen te horen dat universiteiten en studentenorganisaties alleen met hen willen samenwerken als Joodse studenten zich evenzeer tegen Israël keren en geen enkele link leggen met Israël tijdens gemeenschappelijke evenementen. In de praktijk komt dit erop neer dat Joden de uitgangspunten van de BDS dienen te steunen om geaccepteerd te worden. Het aan Israël gerelateerd antisemitisme is trouwens in extreme mate present in Nederland bij de politieke en sociale faculteiten, met de professoren in de rol van medeplichtigen.


Het gebrek aan interactie met Joden en Israëli’s vergiftigt onze academische wereld onder de noemer van “sociale gerechtigheid”. Hoe meer anti-Israëlische, antisemitische retoriek, des te minder zullen Joden zichzelf als zodanig kenbaar maken en zich assimileren omwille van eigen toekomstig welzijn en carrière.


Bij welke initiatieven ben u rechtstreeks betrokken om Jodenhaat tegen te gaan op academisch terrein alsook om de Joodse presentie op te bouwen?


Bergman: Eerst even een persoonlijke noot: als ik bij een ontmoeting merk dat ik de eerste Jood ben die mijn gesprekspartner ooit is tegengekomen, stimuleer ik deze persoon mij te vragen wat hij of zij ook maar wil. Voor de grap noem ik dat “Jewsplaining”. Win ik zo vrienden, dan blijken zij de sterkste bondgenoten van Joden en Israël te zijn die ik ken. Dat gaat niet zonder slag of stoot. In veel gevallen verliezen Joodse studenten hun niet-Joodse vrienden om politieke redenen, denk aan de BDS-beweging, zo weet ik uit mijn contacten in Maastricht.


Het is echter de verantwoordelijkheid van alle Joodse studenten open te zijn over hun identiteit, pas dan dient zich het perspectief van niet-Joodse medestanders aan.


Binnen de EJA breng ik Joodse studenten uit heel Europa samen tijdens “Bootcamps”. Gezamenlijk brainstormen we dan drie dagen lang hoe onwetendheid over Joodse cultuur en leefwijze het hoofd te bieden, idem de rondwarende Jodenhaat op Europese campussen. Wij preciseren dan tegelijk onze praktische aanpak, evenzo hoe het best Israël te representeren.


Via de zogenoemde “Diplomatic Council” binnen de EJA trainen we een netwerk van toegewijde studenten per land in omgaan met de media, debatteren, in het openbaar spreken en educatie. In het vertegenwoordigen van Joden en Israël in Europa spelen we schaak, geen dammen.


Ook werken we samen met parlementariërs en andere politici, zoals ministers van onderwijs, om academische instellingen te motiveren zich pro-actief op te stellen, dat wil zeggen inclusief tegenover Joodse en Israëlische studenten. Tegenwoordig ben ik daartoe ook actief binnen de organisatie StandWithUs Nederland.


De EJA buigt zich nu over de vraag welke informatie moeten wij gaan geven aan de staf en decanen van universiteiten. Conform wat opperrabbijn Jacobs niet moe wordt te herhalen: “Educatie, educatie, educatie!” Dat is de enige manier waarmee wij als Joodse studenten kunnen gedijen op de universiteiten.



Additional Communities
United Kingdom